MENU
Strona główna
O autorze
Księga Gości
Download
Forum
Dobra książka
Filmy
Linki
E-mail
FOTOGRAFIE
I INFORMACJE
flaga UkrainyUKRAINA
Chocim
Halicz
Kamieniec Podolski
Kijów
Lwów
Stanisławów
flaga LitwyLITWA
Troki
Wilno
POLECAM!!!
Najlepsze strony o Kresach!!!
STOPKA
gadu-gadu:
1975158

Kresy Wschodnie
©2005-2008 knapik
Tomasz Knapik | portfolio fotograficzne
Lwów - Semper fidelis

Być na Ukrainie i nie odwiedzić Lwowa, to grzech. Rządzi się on własnymi prawami a mieszkańców wyróżnia szczególna mentalność. Posługują się gwarą i nikogo tu nie dziwi parkowanie samochodów na środku jezdni. Utarło się także stwierdzenie, że gdy pada deszcz, to z prawej strony lwowskich dachów woda ścieka do Bałtyku, a z Lwowski bilet tramwajowy w cenie 50 kopiejeklewej do Morza Czarnego. Samo miasto zawiera mnóstwo oryginalnych zabytków, ponieważ nie uległy one większym zniszczeniom podczas II wojny światowej, a ich znaczenie zostało docenione wpisem zespołu staromiejskiego na listę UNESCO. Lwów w 2006 r. obchodził swoje 750 - lecie, z czego do 1945 r., czyli przez 589 lat od lokacji dokonanej przez Kazimierza Wielkiego, stanowił jeden z głównych polskich ośrodków. Trudno zatem dziwić się wielu Polakom, którzy nie mogą pogodzić się z jego utratą i którzy darzą Lwów szczególnym sentymentem. Jest to jednak tylko jeden z wielu powodów, dla których warto to miasto poznać.
Historia
Założycielem grodu w połowie XIII w. był król Daniel Halicki (Данило Галицьки), który podarował go swemu synowi Lwowi, skąd wywodzi swą nazwę. W 1349 zdobył je Kazimierz Wielki, a po siedmiu latach wydał dlań przywilej lokacyjny na prawie magdeburskim. Za jego czasów rozpoczęto też budowę miejskich fortyfikacji. Nastąpił okres rozkwitu i wzrostu gospodarczego. Lwów nazywano "miastem stu narodów", bowiem swą atrakcyjnością przyciągał kupców i osadników z najodleglejszych części Europy. Wkrótce stał się też metropolią kościoła katolickiego, prawosławnego i ormiańskiego, co symbolicznie wskazuje na wzajemną tolerancję i harmonijne współżycie wielokulturowego społeczeństwa. Nadszedł jednak wiek XVII, który przyniósł wiele zamętu spowodowanego pochodami Turków, Tatarów i Kozaków, a także licznymi epidemiami. Lwów jednak dzielnie odpierał najazdy. Zdołał się także obronić przed nieprzyjacielem podczas "potopu" szwedzkiego. Został zdobyty dopiero w 1704 r., w czasie wojny północnej, przez Karola XII, który ograbił i spustoszył miasto. W 1772 Lwów, wraz z pierwszym robiorem Polski, przeszedł pod rządy austriackie i stał się stolicą Galicji i Lodomerii. Początkowo podjęto tu zabiegi germanizacyjne, ale od 1868, wraz z przyznaniem autonomii, miasto znów stało się polskim centrum kultury. We Lwowie obradował Sejm Galicyjski, funkcjonował Uniwersytet, Politechnika i Akademia Rolnicza. Względna swoboda spowodowała, że właśnie tu coraz aktywniej występowali także prekursorzy ukraińskiego ruchu narodowego, którzy nie mogli sobie pozwolić na taką działalność pod berłem Romanowów. W czasie pierwszej wojny światowej miasto przejściowo zostało opanowane przez wojska rosyjskie. W efekcie rozpadu Austro - Węgier, walk z Ukraińcami i bolszewikami, Lwów znowu znalazł się w granicach Polski. Ponownie wszedł w okres rozkwitu i nabrał charakteru kultowego. Okres "sielanki" został jednak przerwany porozumieniami paktu Ribbentrop - Mołotow i wybuchem drugiej wojny światowej. Miasto zdołało obronić się przed hitlerowcami, ale musiało skapitulować przed Rosjanami. Początkowo wielu lwowskich Ukraińców traktowało włączenie do ZSRR jako oswobodzenie, ale szybko i oni przekonali się o prawdziwym obliczu władz sowieckich. Między 1941 a 1944 Lwów był okupowany przez Niemcy. Tak jak zwycięstwo Polski trudno identyfikować ze zwycięstwem Aliantów, tak w przypadku Lwowa nie może być o tym mowy. W czasie wojny wymordowani zostali lwowscy Żydzi, a władze radzieckie wysiedliły ludność polską. Miasto znalazło się w granicach ZSRR a ukraińscy grekokatolicy zostali poddani represjom. Od 1991 Lwów jest częścią niepodległej Ukrainy i centrum, jakby powiedziało wielu Ukraińców, tej "prawdziwej Ukrainy", w przeciwieństwie do poddanej silnym wpływom rosyjskim wschodniej części kraju.
Zabytki
Jak już wspomniałem, gród Lwa imponuje licznymi pamiątkami architektonicznymi, na które piękna panorama rozciąga się z Wysokiego Zamku. Spośród nich niewątpliwie wyróżniają się wszelakie świątynie. Od czasów kazimierzowskich znajduję się tu metropolia katolicka, w której uroczystych ślubów dokonał Jan Kazimierz. Tuż obok katedry stoi kaplica Boimów z bogato zdobioną fasadą, na której w zasadzie brak płaskiej powierzchni. We Lwowie należy także zajrzeć do kościoła Dominikanów, przebudowanego w barokowym stylu przez generała - architekta, komendanta kamienieckiego, Jana de Witte, w sąsiedztwie którego stoi renesansowa Cerkiew Wołoska z Wieżą Korniaktowską, jednymi z symboli miasta. W późnobarokowym stylu, z elementami rokoko, wznosi się unicka Katedra św. Jura. Warto odwiedzić również katedrę ormiańską, wnoszącą do Lwowa nieco orientalnego stylu. Ciekawą budowlą jest Kościół Bernardynów, który wybudowany poza murami miejskimi stanowił samodzielną warownię. Na czele gmachów reprezentacyjnych stoi ratusz, budynek główny uniwersytetu, w którym wcześniej zbierał się Sejm Krajowy oraz Teatr Wielki. Ten ostani został wybudowany u schyłku XIX wieku, na wzór krakowskiego i reprezentuje eklektyzm w sztuce. Na uwagę zasługują też dworzec kolejowy oraz liczne kamienice z Czarną i Królewską na czele.
Parę słów więcej chciałbym poświęcić Cmentarzowi Łyczakowskiemu, z przyłączonym doń Cmentarzem Orląt Lwowskich. Ta galicyjska nekropolia posiada podobny wydźwięk, co warszawskie Powązki i wileńska Rossa i jest uważana za Bilet na Cmentarz Łyczakowskijedną z najpiękniejszych w Europie. Stała się ona miejscem pochówku wielu znamienitych osobistości z kręgu nauki, sztuki, polityki tak narodowości polskiej jak i ukraińskiej. Kunsztownie zdobione mogiły, wkomponowane w malownicze pagórki, pośród bogactwa flory, wprawiają spacerujących w głęboką nostalgię i zadumę. Na Łyczakowskim Cmentarzu spoczywają m. in. Pisarka Gabriela Zapolska, poetka Maria Konopnicka, malarz Artur Grottger, historycy prawa Oswald Balzer i Władysław Abraham, matematyk Stefan Banach czy premier Austro - Węgier Franciszek Smolka.
Mówiąc o Cmentarzu Obrońców Lwowa należy powrócić do wydarzeń roku 1918. Tuż u schyłku pierwszej wojny światowej, kiedy rozpad Austro - Węgier stawał się faktem, 1 listopada we Lwowie niepodległość proklamowała Zachodnioukraińska Republika Ludowa. Fakt ten był nie do przyjęcia dla lwowskich Polaków, którzy stanowili bezwzględną większość mieszkańców, podczas gdy Ukraińcy liczyli ok. 10%. Niestety w mieście brak było w tym czasie regularnych oddziałów polskiego wojska (oraz mężczyzn w wieku poborowym), rozsianych na wojennych frontach, stąd też wiele placówek szybko zostało zajętych przez żołnierzy ukraińskich. Rozpaczliwej obrony miasta podjęli się głównie młodzi chłopcy, nawet w wieku 9 lat, którzy stanowili skuteczny opór do czasu nadejścia odsieczy mjr Karaszewicza - Tokarzewskiego (19 listopada). Te dramatyczne wydarzenia jak i ich następstwa widoczne w okresie drugiej wojny, cechowały się niewątpliwym tragizmem dla obu narodowości. Relacje polsko - ukraińskie pod tym względem wymagają głębokiej refleksji i wzajemnego zrozumienia. Cmentarz Orląt, na którym spoczywają także polegli w walkach z bolszewikami, w tym wspierający Polaków Amerykanie i Francuzi, jest więc swoistym sacrum, któremu patosu dodaje zamieszczony na tamtejszym Łuku Triumfalnym napis Mortui sunt ut liberi vivamus, co znaczy "Umarli, abyśmy żyli wolni". Niestety po 1945 roku cmentarz podlegał permanentnej i celowej dewastacji. Także w latach 90. władze niepodległej Ukrainy utrudniały rozpoczęcie prac renowacyjnych i dopiero w 2005 r. odbyło się otwarcie odrestaurowanej nekropolii, a w sąsiedztwie powstał panteon Ukraińskiej Armii Halickiej.

Galeria
2004
Lwów
Rys 1:
Lwów
Rys 2:
Lwów
Rys 3:
Lwów
Rys 4:
Lwów
Rys 5:
Lwów
Rys 6:
Lwów
Rys 7:
Lwów
Rys 8:
Lwów
Rys 9:
Lwów
Rys 10:
Lwów
Rys 11:
Lwów
Rys 12:
Lwów
Rys 13:
Lwów
Rys 14:
Lwów
Rys 15:
Lwów
Rys 16:
Lwów
Rys 17:
Lwów
Rys 18:
Lwów
Rys 19:
Lwów
Rys 20:
Lwów
Rys 21:
Lwów
Rys 22:
Lwów
Rys 23:
Lwów
Rys 24:
Lwów
Rys 25:
Lwów
Rys 26:
Lwów
Rys 27:
Lwów
Rys 28:
Lwów
Rys 29:
Lwów
Rys 30:
Lwów
Rys 31:
Lwów
Rys 32:
Lwów
Rys 33:
Lwów
Rys 34:
Lwów
Rys 35:
Na koniec zapraszam jeszcze do obejrzenia kilku pocztówek ze Lwowa...

Lwów. Kościół św. Elżbiety       Lwów. Pomnik Adama Mickiewicza

Lwów. Teatr opery i baletu im. Iwana Franki

Lwów. Plac Mytny (Cłowy)

Lwów. Główny dworzec kolejowy